Son ann Daol
-O itron Varia Blevin !
Deuz ann noz ha deuz ar mintin,
Ha deuz ar mintin pa zavann,
Siminal ma dous a welann ;
Moged siminal ma dous koant
A ra d'i-me kalzig a boan.
Red eo d'in mont beteg he zi.
Evit komz eur wech c'hoaz out-hi.
Loizaig Alan a gane
'Vont gand he saoud ar
mintin-ze :
'Vont gand he saoud d'ar
park neve.
Loizaig Alan gane ge.
Tronset gant-hi he joblinen :
Glaz he lagad. he bleo melen.
He chod ru evel bleun skao-grac'h :
He galanted a zistol rac'h.
War ar bazen e oa pignet
Da zigor ar gleud d'hle loened,
Pa welaz Piarik. he mignon.
Tout gand ann hent trezeg ann traon. |
La chanson de table
- O Notre Dame de Plévin ! Le soir et le matin, et
le matin quand je me lève, je vois la cheminée de ma douce;
Je vois s'élever la fumée de la cheminée de ma
douce belle qui me fait bien du chagrin. Il faut que j'aille jusque
chez elle pour lui parler encore une fois.
Loïzak Alan chantait en conduisant ses vaches, ce
matin-là; en menant ses vaches au champ neuf. Loïzak Alan chantait
gaiement.
Elle avait relevé sa coiffe blanche : son oeil est
bleu, ses cheveux blonds, sa joue rose comme la fleur de l'érable;
elle dédaigne tous ses galants.
Elle était montée sur l'échalier pour ouvrir la
barrière à ses bêtes, quand elle vit Piarik, son amoureux, qui
cheminait dans la vallée. |